Sinds kort wonen Daan (25) en Kenan (52) allebei in Oudezijds 100. Ze kwamen hier met verschillende achtergronden, maar delen een belangrijk raakvlak: de wens om opnieuw te beginnen en een plek te vinden die als thuis voelt. Inmiddels zijn ze buren en ondanks het leeftijdsverschil is er nu al veel plezier en wederzijds respect. Ook als bewoner die hier al langer woont, is het erg leuk om elkaar middels een interview beter te leren kennen. Het werd eigenlijk een gezellig gesprek met heerlijke Oudezijds-koffie, oftewel het Kajuitsyndroom, waardoor je eigenlijk vergat dat het een interview was.
Gesprek tussen Ryv, Daan en Kenan
Daan stelt zich voor.
Mijn naam is Daan, ik ben 25 en mijn ouders wonen in Ede. Zelf ben ik geboren in Noord-Holland en heb tijdens mijn studententijd veel in het buitenland gezeten. Na jaren reizen wilde ik me ergens écht vestigen. Tijdens mijn studie deed ik hier een week vrijwilligerswerk rondom een project over gedwongen prostitutie. Dat maakte indruk. Later kreeg ik een relatie met een heel leuk Spaans meisje en zij zocht een plek om in Amsterdam te wonen waar vaste bewoners haar konden helpen wortelen in de stad. Ik dacht: “Misschien is Oudezijds 100 een leuke plek?”.
En hier wonen jullie een straat van elkaar?
Klopt. Afgelopen half jaar woonde ik nog in Spanje, maar nu ben ik weer terug. Dat is voor mij nu twee minuten lopen in plaats van twee uur vliegen. Dat is wel een goede upgrade en beter voor het klimaat!
En Kenan?
Ik ben Kenan. Ik ben 52 jaar en vader van vier kinderen. Hoe ik hier terecht ben gekomen noem ik nog steeds een wonder en dat bedoel ik absoluut positief. Ik was dakloos en sliep al langere tijd in mijn auto, omdat ik liever niet in andere opvanglocaties verbleef. Via mijn maatschappelijk werker kwam ik in contact met Merel, en zo ben ik hier terechtgekomen. Mijn eerste dagen verbleef ik in de gastenkamer, om even te wennen en te aarden. Het voelde echt als een hele andere wereld dan waar ik vandaan kwam.
Jouw beginperiode viel ook nog eens samen met een bijzondere maand – zowel Pasen als de Ramadan, toch?
Ja, klopt. Ik had hiervoor nog nooit echt de Ramadan gedaan, en dit jaar wilde ik dat graag doen. Dit kwam vanuit een verlangen naar zingeving. En toevallig viel het ook nog eens samen met Pasen. Het was iets heel bijzonders, bijna iets machtigs. Om op zo’n manier bezig te zijn met geloof, bijvoorbeeld door naar de kapel te gaan. Ik moest echt even schakelen, en dat heeft wel een tijdje geduurd. Ik kwam uit een kleine, afgesloten wereld waarin ik alles zelf moest regelen. Je bouwt een muur om jezelf heen om je te beschermen. En toen kwam ik hier terecht, in een omgeving vol mensen, warmte en openheid. Dat heeft echt impact op me gemaakt. Ik heb veel meegemaakt, onder andere met familie en mijn ex. Maar de warmte die ik hier voel en meemaak… daar word ik nog steeds emotioneel van.
Daan kon dat alleen maar beamen.
Ja hè, dat warme bad van Oudezijds 100 moet je echt meemaken. Dat zit in alles: de mensen, de sfeer, de activiteiten. Het is heel bijzonder, en wij waarderen dat allebei enorm. Ik ben zelf vaker hier geweest, bijvoorbeeld door Mariola, en heb dan meegegeten met de woongemeenschap. In Spanje kende ik niemand, en in die zin was het fijn om in een warm bad te komen en de gastvrijheid te voelen. Maar ook intensief, want je komt ineens op de Wallen te wonen, iets wat ik niet gewend was.
Ja Ryv, want weet je, ik ben hier opgegroeid, gaf Kenan aan.
Vanaf mijn tiende kwam ik hier, omdat mijn vader een zaak had bij de Zeedijk. Ik ging altijd hier in de buurt spelen. En als ik daar nu kom, is het bijna niet meer te herkennen. Het is veel veiliger geworden. Vroeger was deze buurt heel hard, met dingen die je nu niet meer ziet. Het was de tijd van de drugs-epidemie en als kind vond je naalden in de zandbak. Ik liep ook altijd langs Oudezijds 100, maar ik had geen enkel idee dat je hier naar binnen kon. Zo vaak langsgelopen, en nu woon ik hier, alsof de cirkel rond is en ik een nieuwe start kan maken in de stad waar ik ben opgegroeid.
En Daan, hoe is het voor jou om ineens in de grote stad te wonen?
Voor mij is het verschil tussen binnen en buiten heel groot. Als je hier gezellig een spelletje speelt of eet, en dan ineens naar buiten stapt… ineens besef je dat al die toeristen hier rondlopen. Hierbinnen is het heel huiselijk, en buiten kom je weer in een andere wereld. Heel bijzonder om dat mee te maken.
Wat ik ook bijzonder vind is dat we de receptie hebben, zodat mensen van buiten op een laagdrempelige manier kunnen binnenkomen. Dat is voor mij de voornaamste reden om hier te wonen – omdat je gewoon met zoveel verschillende mensen samenwoont. En dat is heel leerzaam. Waar zie je dat nog?
Jullie wonen nu al een tijdje in Oudezijds 100. Wat hebben jullie inmiddels meegemaakt?
Kenan geeft aan laatst bij een bewonersavond een quiz te hebben gedaan. Dat was erg leuk, want zo leer je weer mensen kennen op een andere manier. Ook grappig om te zien wie heel competitief is en wie niet.
Daan is het daarmee eens.
Ja, dat was ook leuk om te zien. Wie er wilde winnen en wie er meer voor de gezelligheid bij zat. Wat ook leuk is: we gaan binnenkort als huis gezellig buiten de deur afspreken. We hebben nu relatief veel nieuwe mensen in huis, en dit leek ons een goed idee om elkaar beter te leren kennen. We hadden dat bedacht omdat je toch snel langs elkaar heen leeft.
Hoe is het voor jullie om huisgenoten te zijn?
We hebben onze eigen leefruimte en delen alleen de badkamer, en dat gaat goed. Volgens beide mannen verloopt de samenwerking in het huishouden organisch en hebben ze het fijn met elkaar. “We konden het niet beter treffen met elkaar.”
Daan kreeg te horen dat hij een nieuwe buurman kreeg van rond de 50, en eenmaal toen Kenan erbij kwam wonen, voelde het bijna als van ouds. Daan heeft ongeveer de leeftijd van Kenans kinderen en kan zich goed inleven in wat Kenan meemaakt, en andersom ook. Hierdoor kunnen ze veel van elkaar leren. En dat is een wijze les die ze graag met anderen delen: sta open om van elkaar te leren, ook al ken je elkaar nog niet. Je hebt vaak meer raakvlakken dan je denkt.
Ook als interviewer luisterde ik aandachtig naar de verhalen die Kenan vertelde over de buurt, en naar Daans verhalen over Spanje en hoe het is om op verschillende plekken gewoond te hebben. Ik kon zeker nog meer schrijven over deze heren. Ook voor mij was het bijzonder om naar Kenans verhaal te luisteren. Ik heb zelf ook een islamitische achtergrond en heb als kind op veel plekken gewoond. Het interview was een manier om Daan en Kenan beter te leren kennen, maar eigenlijk was het veel meer dan dat. Ik denk dat dit is wat Oudezijds 100 zo bijzonder maakt: dat wij op een vrijdagmiddag gezellig kunnen kletsen en zoveel van elkaar kunnen leren.